Seni Seviyorum - Gülcan Esra

Seni seviyorum diye söze başladım bir gün , seni seviyorum ... O suskun kalmıştı öylece, ne dediğimin farkına varmak ister gibiydi, sessizce çevirdi gözlerini yere, yüreğine doğru.. Sustu uzunca bir süre, sustuk .. Kafam karışmıştı, neden böyle yaptı ki, şimdi sorsam mı: ne oldu, neyin var, seni üzecek bir şey mi yaptım ? Düşünüyorum ama bulamıyorum. Tekrarladım elini tutarak, seni seviyorum ...

Kaldırdı başını, gözleri dolmuştu, boğazında yutkunmasına engel bir düğümle gülümsemeye çalıştı bana ... Gözlerinin içine bakıyordum içinden geçen sesi duymaya çalışarak .. Birden kulaklarım çınladı... Hiç kimse sevmemişti onu ve kimseden duymamıştı sevildiğini... Yalnızdı yüreği ve kırgın .. Kendisine de hiç söylememişti, kendini sevdiğini... Gülümsedi gözünden akan bir damla yaşla, gözlerini kırptı ve ardından boşaldı onlarca, sessiz gözyaşı damlası ... Gülümsedi, ısındı ortam. Sıcacıktı her yan, içtiğimiz kahvenin tadı , yumuşadı ... Melekler geldi yanımıza, rengarenk melekler ve sevgiyle sarıldılar O na.. Hava ısındı sanki, sıcak mı oldu ne ? Gülümsedi sonra, eksikler vardı yüreğimde ve kırgınlıklar , boşluklar vardı bir yerlerde ve siyahlar, geçti ... Yemyeşil şimdi hücrelerim, yeşerenler tazeleniyor sonra da beyazlaşıyor, kristal gibi , güneş daha mı parlak ...Gülümsedi, bu defa gözleriyle, melekler geldi rengarenk, görmedi melekleri, sordu sadece gökkuşağı yağmurdan sonra çıkmaz mı? Hayret, ne parlak bu gökkuşağı ve nane aroması .. Gülümsedi, bu defa yüreğiyle ...Sevgilerimle :)